Aangepast beoordelingskader geur

Het agrarisch gebied en de agrarische activiteiten staan onder een toenemende druk door zonevreemde functies zoals residentieel gebruik, recreatie en niet-landbouwgebonden bedrijvigheid. Deze druk hypothekeert de ontwikkelingsmogelijkheden van zone-eigen landbouwactiviteiten, met name veehouderijen, die geconfronteerd worden met toenemende bezwaren en klachten rond geur en
beperkingen bij (her)vergunningsaanvragen.

De vergunningverlening voor deze zone-eigen landbouwgebonden bedrijvigheid komt hierdoor in het gedrang.

In het Vlaams Regeerakkoord en in de Beleidsnota Omgeving 2024-2029 is dan ook het volgende opgenomen:
“Gedesaffecteerde bedrijfswoningen kunnen, maar altijd in respect voor en met aanvaarding van de gebiedseigen activiteiten. Met betrekking tot die woningen in het landbouwgebied herbekijken we in dat kader het geurkader en verankeren we dat in regelgeving.” 

Een van de kenmerken van goede regelgeving is dat deze uitvoerbaar en handhaafbaar is. Of een norm overschreden wordt dan wel of er aan een norm voldaan wordt, moet steeds objectief en ontegensprekelijk vastgesteld kunnen worden. Dit is essentieel in het kader van de rechtszekerheid voor zowel de ondernemer als voor omwonenden, toezichthouders, lokale besturen enzovoort. Geurhinder is evenwel bij uitstek een subjectief gegeven. De beleving ervan hangt immers sterk af van persoonlijke factoren, emoties en context. Om de geurimpact of geurhinder te objectiveren zijn meetmethodieken beschikbaar (zoals snuffelmetingen, olfactometrie), maar deze zijn technisch complex en kunnen gepaard gaan met hoge kosten. Omwille van voormelde redenen is een verankering van geurnormen voor landbouw onder de vorm van harde grenswaarden in regelgeving niet evident.

In Vlaanderen is er wel een lange traditie van geurbeoordeling in het kader van vergunningverlening. In het MER-Richtlijnenboek Landbouwdieren, dat wordt toegepast in het kader van milieueffectenrapportage, is een methodiek opgenomen om de geurimpact in kaart te brengen in een geurstudie. Dit vormt een essentieel instrument om de mogelijke geurhinder zo objectief mogelijk te beoordelen in het kader van vergunningverlening.